ای که به خشکی لبات دریا توسل می کنه  /  موندم چجوری داغتو دنیا تحمل میکنه

گرم طوافن تا غروب سرنیزه ها دور سرت  /  وقت نماز تیرها سجاده میشه پیکرت

این موج که روی تنت با گریه میریزه منم  /  زخمات لب وا میکنه هر بار بوسه میزنم

با آه شونه میکشم زلف پریشون تو رو  /  با اشک روشن میکنم شام غریبون تو رو

تنت به زمین سرت به سنان سلام الله علیک ایها العطشان

پر از غم تو زمین و زمان سلام الله علیک ایها العریان

مرمل به دمادر خاک صحرایی حسین من  /  چرا ای تشنه لب بی یار و تنهایی حسین من

قافله سالار من کجایی ای دوای دردم  /  پی تو هرکجا میگردم تورو تو قتلگاه گم کردم

ای بدن صد پاره رو خاک داغ این صحرایی  /  چرا مقطع الاعضایی بگو کجا برم تنهایی